-

Het jaar van de onmacht
Een terugblik op 2021 2021 was mij het jaartje wel. We bleven voor het tweede jaar in de greep van de coronapandemie. Opnieuw stierven duizenden mensen aan covid. Voor het tweede jaar werd onze vrijheid aan banden gelegd. Zelfs nu, na twee vaccinaties en een eerste boosterprik, is er nog geen klaarte te ontwaren in die donkere…
-

Twee jaar gebonden
Geduld? Hoe lang nog? Hoeveel keren heb ik de laatste twee jaar niet gezegd: “We zullen eens afspreken. Het is al veel te lang geleden dat we nog eens met elkaar zaten.”. Maar het kwam er maar niet van. Bij een volgende vluchtige ontmoeting zegden we opnieuw hetzelfde. Die afspraak kwam er uiteindelijk niet. De…
-

Betrapt!
Bots op Sidonie De lente kwam om de hoek piepen in 1965. Ik was juist 17 jaar geworden. In de zomervakantie van het vorige jaar had ik voor de allereerste keer een meisje, ‘M’ genaamd, leren kennen. Dankzij de jeugdbeweging zagen wij elkaar toen regelmatig. Het werd al snel iets meer dan ‘kalverliefde’. Maar eens terug…
-

Spreken met vader en broers
Allerzielen Op 1 en 2 november staat (vooral) de christelijke gemeenschap stil bij hun overleden geliefden. Morgen is voor mij het begin van de meest donkere en sombere maand van het jaar. Zoveel geliefden hebben in de loop der jaren in november de overstap gemaakt: mijn twee broers, mijn lievelingsnichtje, mijn lievelingsnonkel… Zelfs mijn grote…
-

Astridlaan en Gen. Lemanlaan slibben dicht!
Iedereen die op Assebroek woont, of regelmatig langs de Astridlaan en de Generaal Lemanlaan naar Brugge moet rijden, weet uit eigen ervaring dat het verkeer er alsmaar vaker stil staat – zelfs buiten de spitsuren. Tegenwoordig zelfs vaker en vaker aan het Gaston Roelantsplein tot waar de Generaal Lemanlaan op de ring uitkomt. Dat is…
-

Adieu Fernand
Ook hij wees me de weg Het overlijden, op 3 augustus ll., van oud-OCMW-voorzitter en oud-burgemeester Fernand Bourdon, heeft mij diep beroerd. Op 87-jarige leeftijd overleed hij in Brugge: de stad waarvan hij slechts 2 jaar burgervader mocht zijn. In 1992 kreeg hij de onverwachte en ondankbare taak om Frank Van Acker, die te vroeg…
-

Onze pastoor
Niemand kwam nog te laat. Onze pastoor van destijds, E.H. Jozef Cnudde, was een heel goede vriend van mijn vader zaliger. Hij was een statige, rijzige grote man die respect afdwong en indruk maakte. Velen verwachtten dat hij begin de jaren vijftig bisschop van Brugge zou worden. Uiteindelijk moest hij de duimen leggen voor de…
-

Kerk of staat: wie doet het slechtst?
Toen onlangs een nieuwsbericht over nieuw ontdekte informatie over schilder Jan Van Eyck opdook, moest ik onwillekeurig een ingebeelde lijn trekken naar EU-landen Hongarije en Polen. Een vorser ontrafelde in de archieven van het Vaticaan dat Jan Van Eyck voor zijn (laatste) biecht veel geld veil had. Hij wilde, tegen de geplogenheden van zijn sociale…
-

De laatste vaart
Zeven jaar na de laatste zeetocht van de amfibieboot ‘Ship Ahoy José’ uit Blankenberge is het nu de beurt aan die andere iconische en allerlaatste amfibieër ‘De Normandie’ om definitief afscheid te nemen van het Noordzeewater. Zondag a.s. vaart hij zijn allerlaatste kusttrip vanuit Nieuwpoort / De Panne. Die rijdende en varende schepen (vandaar de…
-

‘Madam van den dokteur’ werd zonet 100 jaar
Vandaag werd mijn moeder, Joanna Weymiëns (weduwe van huisarts Albert De Bondt), ook gekend als ‘madam van den dokteur’ 100 jaar. Dat werd met vlag en wimpel gevierd in het woonzorgcentrum ‘Ten Boomgaard’. Stads- en OCMW-troepen werden opgetrommeld, met op kop de burgemeester, de OCMW-voorzitter en de WZC-directeur om er een uitzonderlijke en memorabele dag…
Foto door Miguel Á. Padriñán / Pexels

