, ,

Dé boodschap van senioren en ouderlingen aan de politici.

De meerderheid van de politici lijken vergeten te zijn dat wij, de oudere generatie, de hoeksteen hebben gelegd voor de huidige welvaart. Wij senioren verdienen niet alleen respect en financiële zekerheid, maar ook politici die onze belangen ‘au sérieux’ nemen. Onze generatie moet betrokken worden bij de besluitvormingen. ‘Hoe grijzer hoe wijzer’. Wijze senioren met praktische kennis, geschraagd door levenservaring, kunnen een positieve en politieke bijdrage leveren. De vergrijzing is een kans om een samenleving te bevorderen die leeftijdsvriendelijk is, waarin mensen van elke leeftijd kunnen deelnemen en bijdragen. Door samen te werken en rekening te houden met elkaar kan er in deze groeiende demografische diversiteit een toekomst gecreëerd worden waarin jong en oud zich gesteund en gewaardeerd voelen.

Er is dringend een ‘masterplan voor ouderen’ nodig.

Vlaanderen vergrijst snel. Als er al over gesproken wordt is het al snel in een problematische context. De onbetaalbaarheid van de pensioenen, de hoge zorgfacturen voor de zieke ouderen, het opdrijven van de woningprijzen… Tegen 2030 zouden zo wat 260.000 mensen ouder dan 85 jaar zijn. De verwachting is dat dat aandeel zal stijgen de volgende twintig jaar. Men moet ook rekening houden met een verdubbeling van het aantal ouderen met dementie in de komende jaren. Door de onbetaalbaarheid van de huidige meestal té lage pensioenen (ongeveer 1.550 € per maand: volgens aantal gewerkte jaren en de lengte van de beroepsloopbaan) kan een alleenstaande niet ver springen. Heeft Vlaanderen een plan om de ouderen van morgen nog een kwaliteitsvolle toekomst te bieden? In ons snel vergrijzende maatschappij is er dringend een ‘masterplan voor ouderen’ nodig met een duidelijke visie. We moeten meer inzetten op groene woonwijken met vooral een veelheid aan betaalbare woon- en leefvormenzones en woon-zorgomgevingen die alle ouderen de zorg en ondersteuning bieden die ze nodig hebben en vragen. Waar er alles binnen handbereik is waardoor de ouderen langer zelfredzaam kunnen zijn.  En waar het o zo noodzakelijke sociaal contact blijft bestaan, waardoor de ouderen zich minder eenzaam zullen voelen.

De ‘babyboomers’ gruwen om opgenomen te worden in een rusthuis.

We zullen blijven ijveren voor betaalbare woonzorgcentra voor mensen met een zware vorm van zorgbehoefte en afhankelijkheid waar het leven van de oudere bewoner centraal staat. En dát is totaal anders in vergelijking met de situatie waar we heden ten dage naar geëvolueerd zijn en die eerder een verpauperde indruk geven. We moeten naar een samenleving gaan waar generaties samenwonen en die er zijn voor elkaar, waar samenwonen en werken op elkaar afgestemd zijn. Waar de jonge gezinnen oog hebben voor de ouderen, waar de ouderen oog hebben voor de jonge gezinnen. Ongetwijfeld zou dat een mooie wisselwerking zijn. De ‘babyboomers’ gruwen om opgenomen te worden in een woonzorgcentrum. Ze willen graag in hun eigen woning en vertrouwde omgeving blijven wonen, maar voor velen is dat een onmogelijke wens. Er zullen altijd woonzorgcentra nodig zijn. Verhuizen naar een rusthuis voelt voor veel ouderen aan als ‘afscheid nemen’. Maar ze willen ook daar de regie over hun oude dag zelf in handen houden: zelf kunnen beslissen, deelgenoot zijn van wat er in hun woonzorgcentrum en de omgeving gebeurt. De huidige Vlaamse regering heeft de dringende opdracht om eindelijk een blauwdruk te maken over hoe we kunnen evolueren naar een meer doelgerichte en persoonsgebonden zorg voor de kwetsbare ouderen. Helaas! Het blijft wachten op de ‘grote omwenteling’.

Een goed ouderenbeleid komt enkel tot stand in dialoog met de ouderen zelf.

Nogal wat beleidsmensen vergeten dat wij na de 2e wereldoorlog ons land hebben heropgebouwd en voor de huidige welvaart hebben gewroet. Ouderen zijn tegenwoordig een probleem en als ze al politiek relevant zijn is het omdat ze stilaan zo’n grote bevolkingsgroep (een derde van de bevolking) vormen dat ze politieke partijen kunnen kraken of maken. We willen geen betutteling. Wat we wél willen is dat we eindelijk inspraak krijgen in het beleid. We willen niet langer dat er beslissingen boven onze hoofden worden genomen zonder enige inspraak. De arrogantie van sommige politici is verwerpelijk. Het gros van de politieke leiders nemen hun verantwoordelijkheid niet op om onze belangen te behartigen. Het kan ook moeilijk anders. Wij hebben bijzonder weinig leeftijdsgenoten die onze belangen in de politiek verdedigen. Het is vijf voor twaalf voor een politieke koerswijziging waarbij het algemeen belang boven het persoonlijk belang wordt gesteld. Wij eisen een politiek die ons beschermt. De sterke punten van ouderdom in onze samenleving moet niet alleen erkend, maar ook  – en vooral – gebruikt worden. Samen staan wij, senioren, sterk. We moeten onze stemmen bundelen en de politiek aansporen om de noodzakelijke veranderingen door te voeren om bijvoorbeeld de ongelijkheid in pensioenen aan te pakken. Juist daarom pleit Seniorenforum Vlaanderen met vuur dat ouderen zich politiek engageren met de eis dat hen een verkiesbare plaats wordt toegewezen.

Wordt rust in een ‘rusthuis’ nog gegarandeerd?

Het wordt zorgwekkend en beangstigend waarmee het personeel en de bewoners, samen met hun familie, van woonzorgcentra vandaag geconfronteerd worden. Het is mooi en logisch om zorg te dragen voor de meest kwetsbare ouderen in onze samenleving. Alleen mag dat niet ten koste gaan van de veiligheid voor het personeel en de bewoners. Mensen die iets op hun kerfstok hadden of hebben worden ook oud. Indien het gaat om bejaarden met een uitzonderlijke problematiek moeten we kunnen vertrouwen op het advies van experten. Maar wordt er wel advies verstrekt aan de woonzorgcentra? Is de directie wel op de hoogte van de levenswandel van de bewoners? Weet het personeel wel wie ze verzorgen?  Er vertoeven zonder twijfel (ex-)geïnterneerden in onze rusthuizen: moordenaars, verkrachters, drugsverslaafden… Dergelijke ouderen met een dementieproblematiek interneren? Graag maar daarvoor zijn onvoldoende plaatsen. Naar de gevangenis sturen? “Die hoogbejaarden horen niet in de gevangenis” lezen en horen we vaak. Maar ook dat is niet mogelijk omdat de strafinrichtingen niet zijn aangepast aan de ouderenzorg. Dus komen ze terecht in rusthuizen met namen als ‘Avondrood’ of ‘Zonnegloed’. Het is hoog tijd om dringend en per direct dat het Gevangeniswezen voor aangepaste en aparte instellingen zorgt voor de ouderlingen die iets ergs op hun kerfstok hebben. Het lukt wel in bijvoorbeeld Japan. Waarom zou het hier niet lukken? De nodige fondsen moeten onmiddellijk ter beschikking gesteld worden. Zodat onze ouderen en het personeel zich eindelijk veilig en zorgeloos voelen in hun woonzorgcentrum.

De oprichting van een ‘ouderenrechtencommissariaat.

De ouderenrechten worden te vaak als vanzelfsprekend beschouwd en daardoor verwaarloosd. Wij zijn volwaardige burgers en hebben recht op vrijheid, kwaliteitsvolle zorg, bescherming tegen discriminatie, uitsluiting of opsluiting.  Er is nood aan een onafhankelijk instituut dat opkomt voor de rechten van ouderen, dat hen een stem geeft. Dit commissariaat moet de groeiende groep ouderen een stem geven in het maatschappelijk en politiek debat met bijzondere aandacht voor de veiligheid en leefbaarheid in de woonzorgcentra, maar ook thuis. Een ouderenrechtencommissariaat kan knelpunten blootleggen en helpen om gerichte oplossingen te formuleren. Om de stem en de rechten van ouderen structureel te verankeren pleiten wij voor de oprichting van een ouderenrechtencommissariaat naar het model van het bestaande kinderrechtencommissariaat. Een ombudsdienst die waakt over de diensten en voorzieningen waar iedere oudere terecht kan met zijn/haar klachten en op ondersteuning kan rekenen. Die volledig ten dienste staat voor de oudere bevolking en optreedt als burgerlijke partij. Die opkomt als advies- en controleorgaan voor de rechten van de senioren. Onze ouderen verdienen de juiste zorg en ondersteuning in een veilige omgeving. Het ouderenrechtencommissariaat is essentieel om onze belangen beter te behartigen en hun stem kracht bij te zetten in het beleid. Mensenrechten gelden ook voor ons.

Foto: Foto uit het familiearchef De Bondt.


Recente blogposts

Hugo in je mail

Ik schrijf me in voor:*






Loading